Fair fa' your honest, sonsie face,
Great chieftain o' the pudding-race!
Aboon them a' yet tak your place,
Painch, tripe, or thairm:
Weel are ye wordy o'a grace
As lang's my arm.
The groaning trencher there ye fill,
Your hurdies like a distant hill,
Your pin was help to mend a mill
In time o'need,
While thro' your pores the dews distil
Like amber bead.
His knife see rustic Labour dight,
An' cut you up wi' ready sleight,
Trenching your gushing entrails bright,
Like ony ditch;
And then, O what a glorious sight,
Warm-reekin', rich!
Then, horn for horn, they stretch an' strive:
Deil tak the hindmost! on they drive,
Till a' their weel-swall'd kytes belyve
Are bent like drums;
Then auld Guidman, maist like to rive,
Bethankit! hums.
Is there that owre his French ragout
Or olio that wad staw a sow,
Or fricassee wad make her spew
Wi' perfect sconner,
Looks down wi' sneering, scornfu' view
On sic a dinner?
Poor devil! see him owre his trash,
As feckles as wither'd rash,
His spindle shank, a guid whip-lash;
His nieve a nit;
Thro' blody flood or field to dash,
O how unfit!
But mark the Rustic, haggis-fed,
The trembling earth resounds his tread.
Clap in his walie nieve a blade,
He'll mak it whissle;
An' legs an' arms, an' hands will sned,
Like taps o' trissle.
Ye Pow'rs, wha mak mankind your care,
And dish them out their bill o' fare,
Auld Scotland wants nae skinking ware
That jaups in luggies;
But, if ye wish her gratefu' prayer
Gie her a haggis!
|
E Hooch uff soon e heerlig Gfrääss!
Dyy Aabligg zaigt e jeedem s Määss!
Kai Gallere, Wuurscht und Lääberkääs
het soon e Gschtalt.
Vom Hoochland bis zem Maiesääss
losch kaine kalt!
Du bisch en Aabligg, glänzig, rund,
wo me sich gäärn und ändloos gunnt:
Die ganze Kuttle, kunterbunt,
in satter Kraft.
Lueg, wie s us alle Poore kunnt,
wie Bäärnstai-Saft!
Mer hoffe, dass es s Mässer schafft -
guet gwetzt und scharf. Mit aller Kraft
wird jetz Dy Ranze gschlänzt. Und s klafft
e Riise-Schrund.
Doo liige offe Brey und Saft
bis uff e Grund.
Jetz wird die Bracht zer Daafele drillt.
Jetz wäärde d Däller, d Ränze gfillt,
bis d Wämpe spanne underem Kilt.
Ob digg, ob schlangg:
Men isch sich ainig und es gilt
im Koch dr Dangg!
E Currywuurscht, die bricht aim s Gnigg.
Und findsch Du s Ziiri-Gschnätzlet digg?
Wirfsch no uff s Birchermues e Bligg,
denn waisch mit Rächt,
Vo Kirkintilloch bis uff Wick:
Doo wuurd s aim schlächt.
Die arme Sieche mit däm Fraass
vom Miesli bis zem falsche Haas
hänn luter lätzes Augemaass.
Es isch nid ney:
Nooch Robert Burns isch alles daas
graad guet fir d Sey.
E rächte Haggis aber isch
e Keenigsmool uff jeedem Disch
und macht vo Kopf bis Fuess aim frisch
und wider gsund.
Nooch dääre Schoofbogg-Wuurscht, do bisch
scheen faiss und rund.
Am Haggis isch halt ebbis draa.
Die ganzi Wält soll Aadail haa.
E „Wee Dram" und e „Slainte Bhath"!
Es blybt derbyy:
Fir jeede rächte Schotte-Maa
muess s Haggis syy!!
|